- Ders
- Konular
- Testler
- Arapça Dersler
- Arapça Ders Kitapları
- ☝📖المحمدية📖☝
تلخيص قصة أصحاب الكهف تتناول قصّة أصحاب الكهف؛ الحدبث عن عدد من الفتية الذين آمنوا بالله -تعالى- واتّبعوا الحقّ الذي وصلهم، ولكنّهم كانوا في قوم كافرين مشركين قابعين في ظلمات الالجحود بالله -تعالى-، فما استطاع الفتية أن يواطئوا الباطل فقرروا أن ينكروه بهجرته والفرار بدينهم؛ ففرّوا من بلادهم واعتزلوا قومهم،[١] وقد كانت هذه الخطوة بعد أن أنكروا المنكر باللسان؛ فدعوا قومهم إلى التوحيد وترك عبادة الأصنام، وأظهروا عقيدتهم وهي توحيد الله -تعالى- وترك إشراك ما سواه، وقالوا: (رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَنْ نَدْعُوَ مِنْ دُونِهِ إِلَهًا لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا).[٢][٣] ولمّا قرروا ترك بلادهم والهجرة بدينهم لجؤوا إلى الله -تعالى- وتضرّعوا إليه أن يسهّل لهم أمرهم وقالوا: (رَبَّنَا آتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا)؛[٤] فخرجوا يبحثون عن مكان يؤيهم ليختبؤا فيه؛ فيسّر الله -تعالى- لهم كهفاً معدّاً ليكون صالحاً لما لبثوه من السنين؛ فهو واسع، ولا تدخله الشمس حين تطلع أو تغرب لأنّ بابه من جهة الشمال، وخلال مدّة نومهم كان الله -تعالى- بقدرته يقلّبهم على جنبهم الأيمن وجنبهم الأيسر حتى لا تبلى أجسادهم من الأرض، قال -تعالى-: (وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَذَاتَ الشِّمَالِ)،[٥] ولبثوا في هذا الكهف ثلاث مئة وتسع سنين، وقد كان الناس لا يقربون المكان الذي هم فيه،[٣] وكان كلبهم يحرسهم مادّاً ذراعيه فيخيّل للناظر أنّهم أحياء.[٦] أيقظ الله -تعالى- أصحاب الكهف بعد نومهم الطويل ليسألوا أنفسهم كم ناموا، وفي ذلك امتحان إيمان لهم وللجاحدين من قوهم، وبعد استيقاظهم أرسلوا واحداً منهم إلى المدينة كي يجلب لهم الطعام، وحين اختلط بالناس في المدينة اكتشفوا أمرهم، وعلم الناس أن الله -تعالى- قادر على أن يبعث الناس يوم القيامة كما بعث أصحاب الكهف بعد نومهم الطويل، وقد مات أصحاب الكهف بعد ذلك؛ فاختلف المؤمنون وغيرهم فيما بينهم في مقام هؤلاء الفتية؛ أ] ماذا يفعلوا به، وقد غلب رأي المؤمنين بأن يبنوا عليهم مسجداً، وقد نهى الله -سبحانه وتعالى- الناس عن الجدال فيما بينهم فيما يخصّ عدد هؤلاء الفتية، وأنّ الأفضل أن يفوّض الأمر إلى الله -تعالى-،[٦] وقد وردت هذه القصّة موجزة وملخّصة في بداية سورة الكهف في قوله -تعالى-: (أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا * إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا * فَضَرَبْنَا عَلَى آذَانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًا * ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصَى لِمَا لَبِثُوا أَمَدًا).
Kehf Ehlinin kıssasının özeti, Kehf Ehlinin kıssasını ele alır; Cenab-ı Hakk'a iman eden ve kendilerine ulaşan hakikate uyan bir takım gençlerden bahsetmek, fakat onlar, Cenab-ı Hakk'ı inkar karanlığında çürüyen kâfir ve müşriklerden oluşan bir kavim içindeydiler, bu yüzden gençler batılla dost olamadılar, bu yüzden onu terk ederek inkar etmeye karar verdiler ve dinleriyle kaçtılar; böylece ülkelerinden kaçtılar ve kendilerini halklarından soyutladılar, [1] ve bu adım, kötülüğü dille inkar etmelerinden sonraydı; Bunun üzerine kavimlerini tevhide ve putlara tapmaktan vazgeçmeye çağırdılar ve Allah'ın - Yüceler Yücesi'nin - tevhiti olan inançlarını ve başka herhangi bir şeye karışmaktan vazgeçtiklerini gösterdiler ve şöyle dediler: (Rabbimiz göklerin ve yerin Rabbidir, O'ndan başkasını ilah olarak çağırmayacağız, elbette zamanın aşırı olduğunu söylemişizdir). [2][3] Ülkelerini terk edip dinleriyle hicret etmeye karar verdiklerinde, Cenab-ı Hakka yöneldiler ve durumlarını kendilerine kolaylaştırması için O'na yalvardılar ve şöyle dediler: (Rabbimiz, bize katından rahmet ver ve işimizde bize hidayet hazırla); [4] Böylece saklanacakları bir yer aramaya çıktılar; böylece Cenab-ı Allah, onlara yıllardır içinde bulundukları şeye uygun olacak şekilde hazırlanmış bir mağara kolaylaştırdı; ferahtı Kapısı kuzeyden olduğu için güneş doğduğunda veya battığında içine girmez ve uykuları süresince Cenab-ı Hak, kuvvetiyle onları sağ yanlarından ve sol yanlarından çevirirdi ki bedenleri yerden yıpranmasın, Cenab-ı Allah şöyle buyurdu: (Ve onları sağa ve sola çevireceğiz), [5] ve onlar bu mağarada üç yüz dokuz yıl kaldılar ve insanlar bulundukları yere yaklaşmadılar[3] Köpekleri onları koruyor, kollarını uzatıyor, gözlemciye onların hayatta olduklarını hayal ettiriyordu.[6] Cenab-ı Hak, Kehf Ehli'ni uzun uykularından sonra kendilerine ne kadar uyuduklarını sormak için uyandırdı.Bu onlar için ve kudretlerini inkar edenler için bir iman imtihanı idi.Uyandıktan sonra içlerinden birini yiyecek getirmesi için şehre gönderdiler.Şehirdekilere karışınca sırlarını keşfettiler ve halk, Cenab-ı Hak'ın, Kehf Ehli'ni uzun uykularından sonra dirilttiği gibi, kıyamet günü de insanları diriltmeye muktedir olduğunu biliyordu.Kehf Halkı ondan sonra öldü Müminler ve diğerleri bu gençlerin statüleri konusunda kendi aralarında fikir ayrılığına düştüler; a] bununla ne yapmaları gerektiği ve müminlerin üzerlerine bir cami inşa etmeleri gerektiği yönündeki görüşleri galip geldi ve Allah -O'na hamdolsun- insanların bu gençlerin sayısı konusunda kendi aralarında tartışmalarını yasakladı. İşin Allah'a havale edilmesi daha hayırlıdır -O'na hamdolsun- [6] ve bu kıssa, Kehf Suresi'nin başında -O'na hamdolsun- şöyle deniyordu: (Kehf ve Rakim ashabının ayetlerimizden olduğunu düşünmedin mi * genç adamlar Kehf'e sığındıklarında ve "Rabbimiz, bize katından rahmet ver ve işimizde bize doğru hidayeti hazırla" dediklerinde. * Biz de uzun yıllar Kehf'te kulaklarını tıkadık. * Sonra onları, iki taraftan hangisinin bu kadar uzun süre kaldıklarına sayıldığını öğrenmeleri için gönderdik).
S.Muhammed Kayaalp (el-Haşimi) Ks
الاامام سيد محمد هاشمي الموسوي
Arapça Dersleri-İslami Sohbetler-Tevhid-Tefsir-Hadis-Fıkıh-Fetvalar-İrşadlar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.