- Ders
- Konular
- Testler
- Arapça Dersler
- Arapça Ders Kitapları
- ☝📖المحمدية📖☝
Kuranla-Arapca-36. Yâsîn Sûresi-1-83. Ayetler
Yâsîn Sûresi 1-83. Ayetler (Tam Arapça Metin ve Türkçe Meali)
1. يس
2. وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ
3. إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ
4. عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ
5. تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ
6. لِتُنْذِرَ قَوْماً مَا أُنْذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ
7. لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَى أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ
8. إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالاً فَهِيَ إِلَى الْأَذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ
9. وَجَعَلْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدّاً وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ
10. وَسَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ
11. إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمَنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ كَرِيمٍ
12. إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ وَكُلَّ شَيْءٍ أحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍ
13. وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلاً أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ
14. إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ مُرْسَلُونَ
15. قَالُوا مَا أَنْتُمْ إِلا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَمَا أَنْزَلَ الرَّحْمَنُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلا تَكْذِبُونَ
16. قَالُوا رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ
17. وَمَا عَلَيْنَا إِلا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ
18. قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ
19. قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَإِنْ ذُكِّرْتُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ
20. وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ
21. اتَّبِعُوا مَنْ لَا يَسْأَلُكُمْ أَجْراً وَهُمْ مُهْتَدُونَ
22. وَمَا لِي لا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
23. أَأَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمَنُ بِضُرٍّ لَا تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئاً وَلا يُنْقِذُونِ
24. إِنِّي إِذاً لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ
25. إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ
26. قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ
27. بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ
28. وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِينَ
29. إِنْ كَانَتْ إِلا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ
30. يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ
31. أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ
32. وَإِنْ كُلّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ
33. وَآيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبّاً فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ
34. وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ
35. لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ أَفَلَا يَشْكُرُونَ
36. سُبْحَانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ وَمِنْ أَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ
37. وَآيَةٌ لَهُمُ اللَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُمْ مُظْلِمُونَ
38. وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
39. وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّى عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ
40. لَا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَهَا أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ
41. وَآيَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ
42. وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ مَا يَرْكَبُونَ
43. وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنْقَذُونَ
44. إِلَّا رَحْمَةً مِنَّا وَمَتَاعاً إِلَى حِينٍ
45. وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّقُوا مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
46. وَمَا تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ
47. وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشَاءُ اللَّهُ أطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ
48. وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ
49. مَا يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ
50. فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَلَا إِلَى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ
51. وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ
52. قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ
53. إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ
54. فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
55. إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ
56. هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِي ظِلَالٍ عَلَى الْأَرَائِكِ مُتَّكِئُونَ
57. لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ وَلَهُمْ مَا يَدَّعُونَ
58. سَلَامٌ قَوْلاً مِنْ رَبِّ رَحِيمٍ
59. وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ
60. أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ
61. وَأَنِ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ
62. وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيراً أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ
63. هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ
64. اصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ
65. الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ
66. وَلَوْ نَشَاءُ لَطَمَسْنَا عَلَى أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّى يُبْصِرُونَ
67. وَلَوْ نَشَاءُ لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِيّاً وَلَا يَرْجِعُونَ
68. وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَفَلَا يَعْقِلُونَ
69. وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُبِينٌ
70. لِيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيّاً وَيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكَافِرِينَ
71. أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينَا أَنْعَاماً فَهُمْ لَهَا مَالِكُونَ
72. وَذَلَّلْنَاهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُونَ
73. وَلَهُمْ فِيهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُ أَفَلَا يَشْكُرُونَ
74. وَتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لَعَلَّهُمْ يُنْصَرُونَ
75. لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَهُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُحْضَرُونَ
76. فَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ
77. أَوَلَمْ يَرَ الْإِنْسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ
78. وَضَرَبَ لَنَا مَثَلاً وَنَسِيَ خَلْقَهُ قَالَ مَنْ يُحْيِي الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيمٌ
79. قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ
80. الَّذِي جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ نَاراً فَإِذَا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ
81. أَوَلَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِقَادِرٍ عَلَى أنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلَى وَهُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ
82. إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
83. فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
1. Yâ, Sîn.
2, 3. Hikmet dolu Kur'an'a yemin olsun ki, sen şüphesiz dosdoğru bir yol üzerindeki peygamberlerdensin.
5. (Bu Kur'an) üstün ve merhametli olan Allah tarafından indirilmiştir.
6. Babaları uyarılmamış, bu yüzden kendileri de gafil kalmış bir kavmi uyarman için (indirilmiştir).
7. Andolsun ki onların çoğü üzerine (azap) sözü hak olmuştur; çünkü onlar inanmazlar.
8. Şüphesiz biz onların boyunlarına demir halkalar geçirdik; o halkalar çenelerine kadar dayanmıştır. Bu yüzden kafaları yukarı kalkıktır.
9. Önlerinden bir set, arkalarından da bir set çektik; böylece onları perdeledik, artık göremezler.
10. Onları uyarsan da uyarmasanlıkları birdir, inanmazlar.
11. Sen ancak Zikr'e (Kur'an'a) uyan ve görmeden Rahmân'dan korkan kimseyi uyarabilirsin. İşte onu bir bağışlanma ve üstün bir mükafatla müjdele!
12. Şüphesiz ölüleri ancak biz diriltiriz. Onların önden gönderdikleri işleri ve bıraktıkları eserleri yazarız. Biz her şeyi apaçık bir kitapta (Levh-i Mahfuz'da) sayıp kaydetmişizdir.
13. Onlara, o şehir halkını misal ver; hani oraya elçiler gelmişti.
14. Hani biz onlara iki elçi göndermiştik, onları yalanlamışlardı; bunun üzerine üçüncü bir elçiyle (destek) verdik. Onlar, "Şüphesiz biz size gönderilmiş elçileriz" dediler.
15. (Şehir halkı) şöyle demişti: "Siz de ancak bizim gibi birer beşersiniz. Rahmân hiçbir şey indirmemiştir. Siz ancak yalan söylüyorsunuz."
16, 17. (Elçiler) dediler ki: "Rabbimiz bilir ki biz gerçekten size gönderilmiş elçileriz. Bize düşen ancak apaçık bir duyurudur."
18. Dediler ki: "Doğrusu biz sizin yüzünüzden uğursuzluğa uğradık. Eğer vazgeçmezseniz, andolsun sizi taşa tutarız ve bizden size can yakıcı bir azap dokunur."
19. Elçiler dediler ki: "Uğursuzluğunuz kendinizdendir. Size öğüt verildiği için mi (uğursuzluğa uğruyorsunuz)? Doğrusu siz hududu aşan bir kavimsiniz."
20. Şehrin öbür ucundan bir adam koşarak geldi ve dedi ki: "Ey kavmim! Uyulun bu elçilere!"
21. "Sizden herhangi bir ücret istemeyen bu kimselere uyun; çünkü onlar hidayete ermişlerdir."
22. "Ben ne diye beni yaratana ibadet etmeyeyim ki? Siz de O'na döndürüleceksiniz."
23. "O'ndan başka ilahlar edinir miyim hiç? Eğer Rahmân bana bir zarar vermek dilese, onların şefaati bana hiçbir fayda sağlamaz ve beni kurtaramazlar."
24. "Şüphesiz o takdirde ben apaçık bir sapıklık içinde olurum."
25. "Şüphesiz ben Rabbinize iman ettim, beni dinleyin!"
26. (Ona şehit edildikten sonra) "Cennete gir!" denildi. O da dedi ki: "Keşke kavmim bilseydi!"
27. "Rabbimin beni bağışladığını ve beni ikram edilenlerden kıldığını."
28. Biz ondan sonra kavminin üzerine gökten hiçbir ordu indirmedik; zaten indirici de değiliz.
29. (Onların helaki) sadece korkunç bir sesten ibaret oldu; hemen sönüverdiler.
30. Yazıklar olsun o kullara! Kendilerine hiçbir resul gelmezdi ki onunla alay etmemiş olsunlar.
31. Görmediler mi ki, kendilerinden önce nice nesilleri helak ettik; onlar bir daha kendilerine dönüp gelemezler.
32. Ve hepsi toplanıp huzurumuza getirilecektir.
33. Ölü toprak onlar için bir delildir; onu diriltiriz ve ondan taneler çıkarırız da ondan yerler.
34. Orada hurmalıklar ve üzüm bağları var ettik; aralarında pınarlar fışkırttık.
35. Meyvelerinden ve ellerinin ürettiğinden yesinler diye. Hâlâ şükretmeyecekler mi?
36. Yerin bitirdiği şeylerden, kendilerinden ve daha bilmedikleri nice şeylerden bütün çiftleri yaratan Allah şanı yücedir.
37. Gece de onlar için bir delildir; gündüzü ondan sıyırıp alırız da karanlıkta kalıverirler.
38. Güneş de kendi karargahına doğru akıp gitmektedir. Bu, üstün ve bilen Allah'ın takdiridir.
39. Aya da konaklar tayin ettik; nihayet o, eski hurma dalı gibi (eğri ve sarı) olur döner.
40. Ne güneşin aya erişmesi uygundur, ne de gece gündüzü geçebilir. Her biri bir yörüngede yüzmektedir.
41. Onların soylarını dolu gemide taşımamız da onlar için bir delildir.
42. Onlar için onun gibi binecekleri başka şeyler de yarattık.
43. Dilesek onları suda boğarız; ne imdatlarına koşan olur ne de kurtarılırlar.
44. Ancak tarafımızdan bir rahmet ve bir süreye kadar yararlanma olarak (kurtulurlar).
45. Onlara, "Önünüzdekinden ve arkanızdan sakının ki size merhamet edilsin" denildiğinde (yüz çevirirler).
46. Rablerinin ayetlerinden kendilerine bir ayet geldiğinde mutlaka ondan yüz çevirirler.
47. Onlara, "Allah'ın size rızık olarak verdiklerinden infak edin" denildiğinde, inkâr edenler inananlara şöyle derler: "Allah dileseydi doyuracağı bir kimseyi biz mi doyuracağız? Siz gerçekten apaçık bir sapıklık içindesiniz."
48. "Eğer doğru söylüyorsanız bu vaat ne zamandır?" derler.
49. Onlar, çekişip dururlarken kendilerini yakalayacak korkunç bir sesten başkasını beklemiyorlar.
50. Artık ne bir vasiyette bulunabilirler ne de ailelerine dönebilirler.
51. Sûr'a üflenmiştir; bir de bakarsın kabirlerden Rablerine doğru akın akın koşuyorlar.
52. Dediler ki: "Vah halimize! Yattığımız yerden bizi kim kaldırdı? İşte Rahmân'ın vadettiği budur, peygamberler doğru söylemiş."
53. Başka değil, sadece korkunç bir ses olmuştur; hepsi hemen huzurumuzda hazır bulundurulmuştur.
54. Artık bugün hiç kimseye haksızlık edilmez ve ancak yaptıklarınızın karşılığını alırsınız.
55. Şüphesiz cennet ehline bugün keyifli bir meşguliyet vardır.
56. Kendileri ve eşleri gölgelikler altında koltuklara yaslanmışlardır.
57. Orada onlar için meyveler ve diledikleri her şey vardır.
58. Rahim olan Rabb'den bir söz olarak (onlara) "Selam" vardır.
59. "Ey mücrimler! Bugün şöyle ayrılarak bir tarafa çekilin!"
60. "Ey Âdem oğulları! Size şeytana kulluk etmeyin, çünkü o sizin apaçık düşmanınızdır, diye ahit vermedim mi?"
61. "Ve bana kulluk edin, dosdoğru yol budur, demedim mi?"
62. "Andolsun ki o, sizden pek çok nesli saptırmıştı. Hâlâ aklınızı kullanmıyor muydunuz?"
63. "İşte bu, size vaat edilen cehennemdir."
64. "İnkâr ettiğinizden dolayı bugün oraya girin!"
65. Bugün onların ağızlarını mühürleriz; yaptıklarını bize elleri anlatır, ayakları da şahitlik eder.
66. Eğer dileseydik gözlerini kör ederdik; o zaman yola koşa koşa gitmek isterlerdi ama nasıl göreceklerdi?
67. Eğer dileseydik onları olduğu yerde dondurur ve (oldukları şekle) çevirirdik de ne ileri gidebilirlerdi ne de geri dönebilirlerdi.
68. Kimi ömrünü uzatısak, onu yaratılış olarak tersine çeviririz (gücünü azaltırız). Hâlâ akıl erdirmiyorlar mı?
69. Biz ona şiir öğretmedik; bu ona yaraşmaz da. O ancak bir öğüt ve apaçık bir Kur'an'dır.
70. (Bu) diri olanları uyarmak ve kâfirler üzerindeki azap sözünün hak olması içindir.
71, 72, 73. Görmediler mi ki, kudretimizin elleriyle yarattıklarımızdan onlar için nice binitler ve hayvanlar yarattık; onlara sahip olmaktadırlar. Onları kendilerine boyun eğdirdik; bir kısmı binekleridir, bir kısmından da yerler. Onlarda onlar için nice faydalar ve içecekler vardır. Hâlâ şükretmeyecekler mi?
74. Kendilerine yardım edilir umuduyla Allah'tan başka ilahlar edindiler.
75. Oysa onların onlara yardım etmeye gücü yetmez; aksine onlar, kendileri için hazır tutulmuş askerlerdir.
76. O halde onların sözleri seni üzmesin. Şüphesiz biz onların gizlediklerini de açıkladıklarını da biliriz.
77. İnsan, bizim kendisini az bir sudan (nüfeden) yarattığımızı görmedi mi ki, hemen apaçık bir hasım kesilmiştir?
78. Kendi yaratılışını unutarak bize bir de misal fırlattı ve dedi ki: "Çürümüş kemikleri kim diriltebilir?"
79. De ki: "Onları ilk defa yaratan diriltir. O, her türlü yaratmayı hakkıyla bilendir."
80. O, size yeşil ağaçtan ateş verendir; bir de bakarsınız ki siz ondan tutuşturuyorsunuz.
81. Gökleri ve yeri yaratan, onların benzerini yaratmaya kadir değil midir? Elbette kadirdir; O, her şeyi çok iyi yaratan ve bilendir.
82. O bir şeyin olmasını dilediğinde işi sadece ona "Ol!" demektir, o da hemen oliverir.
83. Her şeyin mülkiyeti (ve hükümranlığı) elinde bulunan Allah'ın şanı ne yücedir! Siz yalnız O'na döndürüleceksiniz.
Kelime ve Dilbilgisi Örnekleri (Yâsîn Sûresi)
1. Arapça İsim Örnekleri (15 Adet)
- الْقُرْآن (Kur'ân): Okunan kitap.
Cümle: وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ (Hikmet dolu Kur'an'a andolsun.) - صِرَاط (Sırât): Yol, cadde.
Cümle: عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (Dosdoğru bir yol üzerindedir.) - عَزِيز (Azîz): Üstün, güçlü.
Cümle: تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ (Üstün ve merhametli olanın indirmesidir.) - قَرْيَة (Karye): Şehir, kasaba.
Cümle: أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ (Şehir halkı...) - رَسُول (Resûl): Elçi, peygamber.
Cümle: مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ (Onlara hiçbir elçi gelmezdi ki...) - أَغْلَال (Ağlâl): Demir halkalar, boyunduruklar.
Cümle: فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالاً (Boyunlarında demir halkalar vardır.) - سَدّ (Sed): Engel, bariyer.
Cümle: وَجَعَلْنَا... سَدّاً (Bir set çektik.) - جَنَّة (Cenne): Cennet, bahçe.
Cümle: إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ (Şüphesiz cennet ehli bugün...) - شَجَر (Şecer): Ağaç.
Cümle: مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ (Yeşil ağaçtan...) - مَاء (Mâ'): Su.
Cümle: خَلَقْنَاهُ مِنْ نُطْفَةٍ (Onu bir sudan yarattık.) - نَار (Nâr): Ateş.
Cümle: نَاراً فَإِذَا أَنْتُمْ تُوقِدُونَ (Ateş verir, onu tutuşturursunuz.) - قَلْب (Kalb): Yürek, kalp.
Cümle: وَقُرْآنٌ مُبِينٌ (Apaçık bir Kur'an'dır.) - لَيْل (Leyl): Gece.
Cümle: وَآيَةٌ لَهُمُ اللَّيْلُ (Gece onlar için bir delildir.) - شَمْس (Şems): Güneş.
Cümle: وَالشَّمْسُ تَجْرِي (Güneş akıp gitmektedir.) - قَمَر ( Kamer): Ay.
Cümle: وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ (Aya da konaklar tayin ettik.)
2. Arapça Fiil Örnekleri (15 Adet)
- تُنْذِر (Tünziru / Uyarıyorsun):
Kökü: ن ذ ر (Mazi: أَنْذَرَ)
Cümle: لِتُنْذِرَ قَوْماً (Bir kavmi uyarman için.) - يُؤْمِنُونَ (Yu'minûne / İnanıyorlar):
Kökü: ء م ن (Mazi: آمَنَ)
Cümle: فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ (Onlar inanmazlar.) - جَعَلْنَا (Caelnâ / Kıldık, yarattık):
Kökü: ج ع ل (Mazi fiil + fail)
Cümle: إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ (Biz onların boyunlarına kıldık/geçirdik.) - نُحْيِي (Nuhyî / Diriltiyoruz):
Kökü: ح ي ي (Mazi: أَحْيَا)
Cümle: إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَى (Şüphesiz ölüleri ancak biz diriltiriz.) - خَلَقَ (Halaka / Yarattı):
Kökü: خ ل ق
Cümle: سُبْحَانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ (Bütün çiftleri yaratan Allah yücedir.) - يَسْعَى (Yes'â / Koşuyor):
Kökü: س ع ي
Cümle: رَجُلٌ يَسْعَى (Bir adam koşarak geldi.) - تَعْبُدُ (Ta'büdü / İbadet ediyorsun):
Kökü: ع ب د
Cümle: أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ (Şeytana ibadet etmeyin.) - كَذَبُوا (Kezzebû / Yalanladılar):
Kökü: ك ذ ب
Cümle: فَكَذَّبُوهُمَا (Onları yalanladılar.) - أَنْزَلَ (Enzele / İndirdi):
Kökü: ن ز ل
Cümle: وَمَا أَنْزَلَ الرَّحْمَنُ (Rahmân hiçbir şey indirmedi.) - بَعَثَ (Bease / Diriltti, gönderdi):
Kökü: ب ع ث
Cümle: مَنْ بَعَثَنَا (Bizi kim diriltti?) - رَزَقَ (Razaka / Rızıklandırdı):
Kökü: ر ز ق
Cümle: مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ (Allah'ın sizi rızıklandırdıklarından...) - نَكْتُبُ (Nektübü / Yazıyoruz):
Kökü: ك ت ب
Cümle: وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا (Önden gönderdiklerini yazarız.) - هَدَى (Hedâ / Hidayet etti):
Kökü: ه د ي
Cümle: وَهُمْ مُهْتَدُونَ (Onlar hidayete ermişlerdir.) - غَفَرَ (Gafera / Bağışladı):
Kökü: غ ف ر
Cümle: بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي (Rabbimin beni bağışlamasıyla...) - يَعْلَمُ (Ya'lemü / Biliyor):
Kökü: ع ل م
Cümle: رَبُّنَا يَعْلَمُ (Rabbimiz bilir.)
3. Arapça Edat Örnekleri (5 Adet - Harf-i Cer Harici)
- إِنْ (İn / Şart edatı):
Anlamı: Eğer.
Cümle: إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (Eğer doğru söylüyorsanız.) - لَوْ (Lev / Şart ve temenni edatı):
Anlamı: Keşke / Eğer...se.
Cümle: يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ / وَلَوْ نَشَاءُ لَمَسَخْنَاهُمْ (Eğer dileseydik onları meshederdik.) - مَا (Mâ / Olumsuzluk veya mavsul edatı):
Anlamı: Değil / şey.
Cümle: وَمَا عَلَيْنَا إِلَّا الْبَلَاغُ (Bize düşen sadece tebliğdir.) - بَلْ (Bel / İdrab ve vazgeçme/düzeltme edatı):
Anlamı: Aksine, bilakis.
Cümle: بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ (Bilakis siz aşırı giden bir kavimsiniz.) - لَا (Lâ / Nehy veya nefy edatı):
Anlamı: Asla / -mez, -maz (olumsuzluk).
Cümle: فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ (Onlar inanmazlar.)
Yâsîn Sûresi 1-83. Ayetler Dilbilgisi ve Kelime Testi (33 Soru)



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.